குறிப்பு

என் வலைப்பூவிற்கு லோகோ அமைத்துக் கொடுத்த எஸ்கே(S.K) அவர்களுக்கு நன்றி.
Showing posts with label நகைச்சுவை. Show all posts
Showing posts with label நகைச்சுவை. Show all posts

Saturday, June 14, 2014

ஒரு 'பெரிய' வாசகர் கடிதம்....

தோழர்  "ரைட்டர் நாகா" அவர்களுக்கு வணக்கம்,

தங்களின் இலக்கிய செறிவும், அடர்த்தியும் மிகுந்த "ஊரெல்லாம் ஒரே கோலம் எங்க ஊட்ல மட்டும் கந்தர கோலம்" என்ற தங்கள் புத்தகத்தின் முதல் பிரதியைப்  படித்தேன். தங்கள் எழுத்துக்களிலுள்ள உயிரோட்டத்தைப் பார்த்த அந்த நொடியில் அகம் மகிழ்ந்தேன். அதனால் சுயம் தொலைத்தேன். தங்களை நான் ஒரு முறை கூட பார்த்ததில்லை ஆனாலும்   தங்களுக்கு நான்கைந்து முறை தொலையாடிப் பேசியிருக்கிறேன். தங்களின் மெதுவான பேச்சு, பேச்சிலுள்ள லாவகம், பேச்சினூடே தாங்கள் இலைமறை காயாக சொல்லும் தகவல்கள் போன்றவற்றை கேட்ட மாத்திரத்திலே "மொழி" திரைப்படத்தில் மண்டையில் மணி அடிப்பது போன்று  எனக்கும் ஒரு சத்தம் கேட்டது. மிக அருமையான சத்தம் உன்னித்து என் சிந்தையை கூர்மையாக்கி கேட்டதில் அந்த சத்தம் சில நொடிகள் ஒப்பாரி சத்தம் போலவும், சில நொடிகள்  பறை கொண்டடிக்கும்  சாவு மேளம் போலவும், பிகர்களுடன் கடலை போட்டுக்கொண்டிருக்கையில் இடையினூடே வரும் ஆன்டிகளின் கிராஸ் டாக் போலவும் தெளிவில்லாமல் கேட்டுக்கொண்டே இருந்தது. அப்போதே நான் உள்ளுக்குள் சொல்லிக்கொண்டேன் தங்கள் மிக விரைவில் மிகச்சிறந்த எழுத்தாளனாகி ரைட்டர் ஆவீர்கள் என்று. ஞானிகள் சொல் பலிக்காமல் போகாது என்பார்கள்.

கடந்த சில காலங்களாக தங்களிடம் சரிவர தொலைபேச முடியவில்லை. தங்களைத் தொடர்பு கொள்ள நான் எடுத்துக்கொண்ட முயற்சிகளும் தோல்வியிலேயே வெற்றிகரமாக முடிந்தன. அப்பொழுது தான் நான் தாங்கள் தங்களைச் செம்மையாக்கி, சீர்படுத்தி, சிகையலங்காரம் செய்து ஒரு சிறந்த எழுத்தாளர் என்று சொல்லும் ரைட்டர் ஆவதற்கு முயற்சி செய்து கொண்டிருக்கலாம் என்று என்னை அறியாமல் எண்ணிக்கொண்டேன். ஒரு வேளை அக்காலகட்டத்தில் தங்களை நான் தொந்தரவு செய்திருந்தால் தாங்கள் எழுத்தாளர் என்று சொல்லக்கூடிய ரைட்டர் ஆக முடியாமல் போயிருக்கலாம். எந்திரன் படத்தில் வரும் ரஜினி  ஐஸையும் மறந்து வசீகரன் என்ற ரோபோ ரஜினியை குளோனிங் செய்து உருவாக்கியது போன்று தாங்கள் அனைவரையும் மறந்து ஆற்றங்கரை, குளத்தங்கரை, மகளிர் கல்லூரிகள் மற்றும் மகளிர் விடுதிவாசல்கள் போன்ற இடங்களில் காத்திருந்து அனைத்தையும், அனைவரையும்  மறந்து எழுத்தாளர் ஆவதற்கு தாங்கள் எடுத்துக்கொண்ட சிரத்தைகள் முயற்சிகள், உழைப்புகள் போன்றவற்றை நான் கேள்விப்பட்ட வேளையில் உள்ளம் உடைந்து வெந்து வெம்பிப்போனேன் தோழரே. 

இப்படி வெம்பிப்போன மனதுடன் தும்பிகளை துணைக்கழைத்து கொஞ்சிக் குலாவி கொண்டிருந்த நல்லதொரு வேளையில், பொழுதினில், நேரத்தில் சமயத்தில் தான் தாங்கள் எழுதிய இலக்கிய செறிவு வாய்ந்த படைப்பைப் பார்த்தேன். பார்த்த மாத்திரத்தில் தற்கொலை செய்துகொள்ளலாமா என்ற எண்ணம் என் மனதில் ஒரு மின்னல் போல வந்து மறைந்தது என்பதை நான் இங்கே சொல்லிக்கொள்ள வெட்கப்படவோ வேதனைப்படவோ வருத்தப்படவோ இல்லை. 

இனி தங்கள் இலக்கிய செறிவு மிகுந்த "ஊரெல்லாம் ஒரே கோலம் எங்க ஊட்ல மட்டும் கந்தர கோலம்" புத்தகத்திற்கு  வருவோம்..

தோழரே தங்கள் நூலின் முதல் வரியையே "அங்கிங்கெனாதபடி" என்று ஆரம்பித்தது தான் எனக்கு  அளப்பரிய ஆச்சர்யத்தையும் வியப்பையும் அதிர்ச்சியையும் கொடுத்தது. இப்படி ஆரம்பிக்க வேண்டுமென்றால் தாங்கள்  சாயங்காலம், மழைக்காலம், வெயில்காலம் போன்ற எத்தனை விதமான காலங்களிலுள்ள ஏடுகளையும் கல்வெட்டுகளையும் புத்தகங்களையும் இணைய பக்கங்களையும் புரட்டியிருப்பீர்க்ள என்பதை நினைத்தாலே எனக்கு மயக்கம் வந்துவிடும் போலிருக்கிறது. ஆகையால் கொஞ்சம் பொறுத்திருங்கள் தோழரே நீர் அருந்திவிட்டு வருகிறேன். 

நிற்க...

மீண்டும் வருவோம் முதல் வரிக்கே... தங்கள் கட்டுரையின் முதல் வரியிலையே நான் பார்த்த மாத்திரத்தில வாய்திறந்து சுவாசிக்க வைத்த இன்னொரு விஷயம் ஊழல் என்ற வரத்தை தான். சம கால இலக்கியத்தை தாங்கள் ஒரு கோப்பை டம்ளரில் அடக்கி வைத்திருக்கும் தாங்கள் சமகால அரசியலையும் அதில் இரண்டறக்கலந்த ஊழல் பற்றி தெரிய வேண்டுமானால் தாங்கள் அரசியலில் எத்தனை பழங்களை தின்று கோட்டை போட்டிருப்பீர்கள் என்று நினைக்கும் போது எனக்கு விழி பிதுங்குகிறது. 

அடுத்தடுத்த வரிகளை பற்றி எனக்கு என்னசொல்வது என்றே தெரியவில்லை தோழரே. புத்தகத்திலுள்ள பல்வேறு பகுதிகளில் வரும்  உணவு, உடை, இருப்பிடம் என்பன பற்றிய விளக்கங்களையும் அவற்றை தாங்கள் கையாண்ட விதத்தையும்  படிக்கும் போது தங்களின் வாரிக்கொடுக்கும் வள்ளல் குணம் எனக்கு தெரியவந்தது. அதற்கடுத்த வரிகளில் தாங்கள் எழுதியிருக்கும் சிலவார்த்தைகளை பார்க்கும் போது யாரையோ கன்னாபின்னாவென்று திட்டுவது போன்று தோன்றியது, அதுவே எனக்கு தங்கள் மிகவும் கோபக்காரர் என்பதையும் சொல்லாமல் சொல்லிற்று. 

அதற்கு பிந்தைய வரிகளை எவ்வளவு தரம் வாசித்தும் என் சிறு மூளையின் ஒரு மூலைக்கு கூட எதுவும் பிடிபடவில்லை. தமிழ் போன்ற சாயலில் வேற்று மொழிகள் கலந்து எழுதலாம் என்பதையும் அங்கு தான் நான் தெரிந்து கொண்டேன். எனக்கு எஸ்பாநெல் மொழியில் எழுதும் ஒரு தோழரை நன்றாகத் தெரியும். அவரின் எழுத்துக்களை படித்துப் படித்து தற்போது சிறிதளவு எஸ்பாநெல் மொழிக் கட்டுரைகள் என்னால் படிக்க முடிகிறது. ஆனால் தங்களின் இந்த கட்டுரையின் பிந்தைய பகுதிகளை  நான் இதுவரையில் கேள்விப்படாத ஒரு மொழியில் தான் கண்டிப்பாக எழுதியிருக்க வேண்டும் என்பது எனது அனுமானம். இவற்றை எல்லாம் பார்த்தால் நாம் என்ன மாதிரியான சூழலில் வாழ்கிறோம் என்ற எண்ணம் அடிக்கடி வந்து போவதை என்னால் தடுக்கவே முடியவில்லை.  ஆகையால்  அமேசான் காடுகளில் மட்டுமே வசிக்ககூடிய அறிஞரும் புலவருமான  "எவரோமார்டினோ" என்ற மகானுக்கு தங்கள் புத்தகத்தை ஆராய்ச்சிக்கு அனுப்பலாம் என்று  ஒரு மனதுடன் முடிவு செய்திருக்கிறேன்.

இன்னொரு முக்கியமான விஷயத்தை பற்றி நான் இங்கே சொல்லியே ஆகவேண்டும். தற்கால எழுத்தாளர்களில் எத்தனை பேருக்கு தான் தன் சக எழுத்தாளர்களையும் அவர்களின் படைப்புகளையும் பற்றி புகழ்ந்து பேச மனது வரும். அந்த விசயத்தில் தாங்கள் மாமனிதர் என்பதை நிரூபித்து விட்டீர்கள் ஐயா. கடந்த நூற்றாண்டில இளையர்கள் மனதில் நீங்காமல் இடம்பிடித்திருந்த "சரோஜாதேவி" வகை புத்தகங்களையும் அவற்றின் தரத்தை பற்றியும் அவற்றால் தாங்களடைந்த பயனைப்பற்றியும், அதை எழுதிய எழுத்தாளர்களை பற்றியும் தாங்கள் சிலாகித்து எழுதியிருப்பதைப் பார்த்த போது தான் தங்களின் வாசிப்பு திறனையும், அதோடு நின்று விடாமல் அந்நூலின் ஆசிரியர்களை பாராட்டிய உயர்ந்த எண்ணத்தையும் அறிந்து கொண்டேன். 

இவற்றையெல்லாம் வைத்து பக்கத்து அப்பார்ட்மெண்டில் ஆண்டடிகளை சைட்டு அடிக்கும் தொலை நோக்கு பார்வையுடன் கொஞ்சம் தூரமாக நின்று பார்த்தால் தாங்கள் ஒரு மிகச்சிறந்த எழுத்தாளர் என்பதில் எனக்கு எந்த சந்தேகமும் வருவதேயில்லை. 

மன்னிக்கவும்  தோழரே  தங்களை பற்றியும், தங்களின் எழுத்துக்களைப் பற்றியும் இன்னும் எவ்வளவோ சொல்லவேண்டும் போல தான் தோன்றுகிறது ஆனால் தங்களின் அந்த இலக்கிய செறிவும், அடர்த்தியும் மிக்க புத்தகத்தை  பற்றி யோசிக்கும் தருவாயில் கூடவே கொலை மற்றும் தற்கொலை செய்யும் எண்ணங்களும் வந்து தொலைக்கின்றன ஆகையால் என் உயிருக்கு பயந்து நான் இந்த புலம்பலை இத்துடன் நிறுத்திக்கொள்கிறேன்.  

"மீண்டும் சந்திக்க முயற்ச்சிக்கிறேன்"
நன்றி. 
ஜெயந்த் கிருஷ்ணா,
சிங்கப்பூர்.

Tuesday, February 11, 2014

காதலோ தினம்?

அது என்னவோ நம்மாளுகளுக்கு வருஷத்துல மார்கழி மாசத்தில் நாய்களுக்கு வர்ற மாதிரி பிப்ரவரி மாசமான  காதல் மானாவாரியா பெருக்கெடுத்து ஓடுது. லெட்டர்ங்கிறாங்க, கலர் கலரா டிரஸ் போட்டு டிரஸ் கொடுங்கிறாங்க. அட அதுல தான் இந்தப் பச்சைக் கலரை விடுறாங்களா, அதையே வருஷா வருஷம் போடச் சொல்லி டார்ச்சர் பன்றாங்க.

ஊர்ல இருக்கிற ஆயிரத்தெட்டு புள்ளைகளுக்கும் நூல் விட்டு எதுவும் செட்டாகம அயலூர்ல போயி ஏதோ வத்தலோ தொத்தலோ பிக்கப் பண்ணிட்டு உள்ளூர்ல பச்சை சட்டையைப் போட்டுட்டு இங்கயும் ஏதாவது தேறுமான்னு சுத்தறவங்க தானே அம்புட்டு பேரும். அட இவங்கள விடுங்க, ரெண்டு நாளைக்கு முன்னாடி தான் கையும் களவுமா காதலனோட புடிச்சிருப்போம், அப்பக்கூட பச்சைக்கலர் டிரஸ்ஸ துவைக்காமல் கூட போட்டுட்டு திரியுதுக இந்தப் பொண்ணுக.

அப்புறம் இந்தக் கிரீட்டிங்க்ஸ் கார்டு. அதைக் கண்டுபிடிச்சவன் மட்டும் கைல சிக்குனா அவ்ளோ தான். என்னவளேன்னு ஆரம்பிச்சி ஆயிரத்தெட்டு என்டர் தட்டி மொக்கையா ஒரு கவிதை. அதுக்கு கீழே உயிரே போனாலும் உன்னைவிட்டுப் போகாத - காதலன் XXXXன்னு ஒரு கையெழுத்து. அட இதாவது பரவால்ல தமிழ் கவிதை பொறுத்துக்கலாம். சில கைரேகை பார்ட்டிக இங்க்லீஷ் கவிதை இருக்கிற கார்டா பார்த்துத் தான் வாங்கிக் கொடுப்பாங்களாம். அதுல என்ன எழுதி இருக்குன்னு கொடுக்கிற பார்ட்டிக்கும் தெரியாது, வாங்குற அட்டுப் பீஸுக்கும் தெரியாது. நல்லவேளை, இன்டர்நெட் வந்தது. இப்பெல்லாம் மெயில்ல, ட்விட்டர்ல, பேஸ்புக்லன்னு கிரீட்டிங்க்ஸ் கார்டோ கவிதையோ அனுப்பி காசை மிச்சம் புடிக்கிறாங்க.

அப்புறம், நம்ம கலாச்சாரக் காதலர்கள் ஸாரி காவலர்கள். அன்னைக்கு மட்டும் ஆபீஸுக்கு டாஸ்மாக்குக்கு எல்லாம் லீவைப் போட்டுட்டு வீதிவீதியா சுத்திட்டு திரிவாங்க. அதுல பார்த்தீங்கன்னா அந்தப் பார்ட்டிக எல்லாம் ஒருகாலத்துல லவ் பண்ண டிரை பண்ணி செட்டாகம பொலம்பிய கேஸுகளாகத்தான் இருக்கும்.

இவ்ளோ சொல்லியும் ஒண்ணை சொல்லலன்னா மனசு ஆறாது. நான் இன்னை வரைக்கும் காதலர் தினம் கொண்டாடியதே இல்லீங்க. அந்த நாள் மட்டும் லீவைப் போட்டுட்டு வீட்ல தூங்கிடுவேன். ஏன்னா ஊர்ல நமக்கு ரசிகைகள் ஜாஸ்திங்க. எத்தனை பேர் லவ்வுக்குத்தான் நாம வாழ்க்கை கொடுக்கிறது? ;)

Wednesday, February 1, 2012

ஆனந்த தொல்லை


ஊருக்கு வடக்கு ஓரத்தில் அமைந்திருந்த அம்மன் சன்னிதிக்கு நிழல் வழங்கி, தனக்கு கீழ் புற்களைக் கூட முளைக்க விடாத அளவு அடர்ந்து வளர்ந்திருந்த ஆல மரத்தின் அடியில் ஊர் மக்கள் அனைவரும் கூடியிருந்தனர். நேற்று பிறந்த குழந்தையிலிருந்து இன்னைக்கோ நாளைக்கோ என இருக்கிற பெருசுகள் வரை அந்தக் கூட்டத்தில் அடக்கம். எல்லோருடைய முகத்திலும் பயம், பீதி மற்றும் கவலை ரேகைகள். தானே புயலின் வீச்சையும் அணிலின் நடிப்பையும் கேப்டனின் அறிக்கைகளையும் தாங்கியவர்கள் தான் அந்த கிராமத்து மக்கள். ஆனால் அவர்களாலேயே தாங்க முடியாத அளவில் பேரழிவாக பவர் ஸ்டாரின் ஆனந்த தொல்லை அவர்களை நோக்கி வருவது தெரிந்து அடுத்து என்ன செய்யலாம் என முடிவெடுக்கவே அங்கே திரண்டிருந்தனர்.



ஆனந்த தொல்லை எப்போது வரும் எப்படி வரும் எனத் தமிழ் நாட்டில் யாராலும் யூகிக்க முடியவில்லை. ஆனால் அந்தக் கிராமத்துக்கு அருகில் இருக்கும் சினிமா தியேட்டர் ஓனர் நம் பவர் ஸ்டாரின் நெருங்கிய நண்பராம். அவர் மற்ற இடங்களில் ஆனந்த தொல்லை ரிலீஸ் ஆகும் முன்பே இங்கே ரிலீஸ் செய்யப் போவதாக ரகசியத் தகவலை வெளியே கசிய விட்டுள்ளாராம். எல்லோருக்கும் தெரிந்தால் அது எப்படி ரகசியமாய் இருக்கும் என்று அதிமேதாவித்தனமாய் யாரும் கேட்காமல் எல்லோரும் அமைதி காத்து நாட்டாமை முகத்தையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர். 

நாட்டாமையாகப்பட்டவர், டிப்பிகல் தமிழ் சினிமாவில் வரும் நாட்டாமை போலில்லாமல் சட்டை அணிந்து வெற்றிலை போடாமல் அருவா மீசை வைக்காமல் யோசிக்கும் திறனும் கொண்டிருந்தார். சிறிய யோசனைக்குப் பின், அருகில் அமர்ந்திருந்தவரிடம் கேட்டார், எப்போ படம் ரிலீஸ் பண்ணப் போறாங்களாம்?. அதற்கு அவர், தெரியலைங்க, ஆனால் அரசின் இலவசக் காப்பீட்டுத் திட்டம் நம்ம ஊருக்கு வர்றதுக்கு முன்னாடியே ரிலீஸ் பண்ணப் போறதா சொல்லறாங்க..



ஐயா, நாமெல்லாம் ஆனந்த தொல்லை ரிலீஸ் பண்ணக்கூடாதுன்னு ஏன் ரோட்டை குறுக்காட்டி உண்ணாவிரதம் இருக்கக்கூடாது? என்றார் கூட்டத்தில் இருந்த ஒரே ஒரு இடதுசாரி. நம்ம ஊர் ரோட்ல பால் வண்டி கூட போறது இல்லை, அதைக் குறுக்காட்டி என்ன பிரயோசனம், வேற ஏதாவது சொல்லுங்க என்றார் நாட்டாமை. பேசாம பவர் ஸ்டாரை வர்ற தேர்தல்ல நம்ம தொகுதி எம்பி ஆக்கிடறோம்னு சொல்லி படத்தை இங்கே ரிலீஸ் பண்ண வேண்டாம்னு சொல்லிடலாமா? என்றார் ஆளுங்கட்சி அன்பர். யோவ் பிரச்சனை பன்றது நம்ம ஊர் தியேட்டர் ஓனர், அவருக்கு ஏதாவது வழி சொல்லுங்க என்று சண்டைக்கு வந்தார் எதிர்க்கட்சி நண்பர். சண்டை போடாதீங்க, நாட்டாமை நல்ல தீர்ப்பா சொல்லுவார் என்றார் தெலுங்கு பவர் ஸ்டாரின் ரசிகர் ஒருவர்.

ஆழ்ந்த யோசனைக்குப் பின் நாட்டாமை வாயைத் திறந்தார். இந்தப் பிரச்சனையைத் தீர்க்க ஒரே வழி நாமெல்லாம் பவர் ஸ்டாரின் ரசிகர்கள் ஆகிறது தான். மதுரைல அவரு தலைமையில் ஐந்து இலட்சம் பேர் மன்றத்துல இணையுறாங்களாம். நாமும் இணைஞ்சு அவர்கிட்டே கோரிக்கை வைப்போம் உங்க படத்தை தமிழ் நாட்டைத் தவிர எங்கு வேணும்னாலும் ரிலீஸ் பண்ணுங்கன்னு! இது தான் இந்த நாட்டாமையோட தீர்ப்புன்னு சொல்லிட்டு தன்னோட செல் போனை எடுத்திட்டு தனியாய்ப் போனார். அப்படியே பவர் ஸ்டாருக்கு போனைப் போட்டு சார் நான் இரண்டாயிரம் பேரை உங்க மன்றத்துல இணைக்கிறேன், சொன்னபடி பணம் வந்திடும்ல எனக்கேட்டு உறுதி செய்துகொண்டார்..

Monday, July 18, 2011

காதல் வாகனம்

 பள்ளி முடித்து கல்லூரியில் செல்ல தொடங்கியிருந்த நேரம். நானும் நண்பன் சாமியும் சரக்கு அடிக்கும்போது கூட சண்டை போடாத அளவுக்கு இணைபிரியா நண்பர்கள். நான் என்ஜினீரிங் காலேஜில் சேர்ந்திருந்தேன். நண்பன் ஈரோட்டுக்குப் பக்கத்தில் உள்ள பாரதிதாசன் ஆர்ட்ஸ் காலேஜுக்கு போய் வந்தான். அப்போது அவனுக்கு காலேஜ் ஆரம்பிச்சு ஒரு மாதம் இருக்கும். எனக்கு அப்போது காலேஜ் ஆரம்பிக்கவில்லை. தினமும் காலையில் எட்டு மணிக்கு கோபிக்கு போகும் ஒரு பிரைவேட் டவுன் பஸ்சில் தான் காலேஜ் போவான். அப்படி போகும் போது ஒரு நாள் அந்த பஸ்சில் இருக்கும் ஒரு பொண்ணு அவனைப் பார்த்து சிரித்திருக்கிறாள். அன்றிரவே ட்ரீட் கொடுத்தான் நண்பன். நானும் மற்ற இரண்டு நண்பர்களும் மாப்ளே நீ அழகாத் தானே இருக்கே, டிரை பன்றா என ஏத்தி விட்டோம். பங்காளி நாளைக்கு நீ நாகாவோட பைக்கை எடுத்திட்டு போய் கொஞ்சமா சீன் போடுறா என்றார் மணி. மணி, இவர் நம்ம சாமிக்கு பங்காளி. எங்களுக்கு அண்ணன் மாதிரி.



எனக்கு அப்போது தான் என் அப்பாவுடைய யமஹா RX100 அவரிடமிருந்து கிடைத்திருந்தது. அது 1987 வருஷத்த பழைய யமஹா. ஆனால் அப்பாவே ஓட்டியதால் பார்க்கிறதுக்கு கொஞ்சம் நல்லா இருந்தது. அடுத்த நாள் காலையில் சாமி என்னோட பைக்கை எடுத்திட்டு போனான். பஸ் ஸ்டாப்ல பஸ் நின்னா அவனும் நிப்பான். பஸ் போனா அவனும் பஸ் பின்னாடி இல்லனா முன்னாடி போவான். இப்படியே கோபி வரைக்கும் போனான். கச்சேரிமேடு பஸ் ஸ்டாப்ல அந்த பொண்ணு இறங்கி பழனியம்மாள் ஸ்கூலுக்கு போனாள். இவனும் அந்த ஸ்கூல் கேட் வரைக்கும் அவ பின்னாலேயே போயிட்டு, பைக்கை பஸ் ஸ்டாண்ட் பக்கத்துல இருக்கிற எங்க நண்பனோட பிரவ்சிங் சென்டர்ல நிறுத்திட்டு காலேஜ் பஸ்ல காலேஜ் போயிட்டான். அப்புறம் ஈவ்னிங் பஸ் ஸ்டாண்டுல அந்த பொண்ணு பஸ் ஏறுகிற வரை சைட்டடிப்பான். அதற்கு அப்புறம் அந்த பஸ்ஸை ஃபாலோ பண்ணுவான்.


இப்படியே ஒரு வாரம் ஓடிடுச்சு. அந்தப் பொண்ணும் இவனைப் பார்த்து சிரிச்சு பேசுற அளவுக்கு முன்னேறிட்டான். அந்த வார சனிக்கிழமை நான் அவனிடம் மாப்ளே அடுத்த வாரத்துல இருந்து எனக்கு காலேஜ் ஸ்டார்ட் ஆகிடும்டான்னு சொன்னேன். அதற்கு சாமி அப்போ நானும் ஒரு யமஹா RX வாங்கிடுறேண்டான்னு சொன்னான். அன்னைக்கே பைக் வாங்கிறதுன்னு முடிவு பண்ணிட்டு களத்துல இறங்கினோம். 86 இல்லனா 87 வருஷத்த வண்டி வாங்கலாம் (அதில் தான் ஜப்பான் இன்ஜின், ஜப்பான் கார்பரேட்டர் இருக்கும்) என முடிவு செய்தோம். நம்ம மணி அண்ணன் அவரோட நண்பர்களுக்கெல்லாம் போன் போட்டு கேட்டார். நானும் சாமியும் சத்தியமங்கலத்தில் ஆரம்பித்து மேட்டுப் பாளையம், புளியம்பட்டி, நம்பியூர் இப்படி ஒரு ரவுண்டு வந்தோம். ஒண்ணும் தேறல. மச்சி நான் திங்கள் லீவு போடுறேன். நாம ரெண்டு பேரும் கோபி, ஈரோடு போய் பார்க்கலாண்டா என்றான் சாமி.

திங்கள் வழக்கம் போல பஸ்ஸை ஃபாலோ பண்ணி கோபி போனோம். அங்கே சாமியின் கல்லூரி நண்பன் ஒருவன் அந்தியூரில் ஒரு 87 வருஷத்த வண்டி இருப்பதாய் சொன்னான். அப்படியே அந்தியூர் போனோம். அந்த வண்டி ஒரு பெரியவரிடம் இருந்தது. அவர் உங்களை மாதிரி இளவட்ட பசங்களுக்கு நான் இந்த வண்டியை தரமுடியாதுன்னு சொல்லிட்டார். அப்புறம்  ஒரு வழியா பேசி முடிச்சு வண்டியை வாங்கிட்டு கோபி சாயந்திரம் வந்து சேர்ந்தோம். நம்ம சாமி பஸ் ஸ்டாண்டுல அவனோட வண்டில ஒரு அரை மணி நேரம் சீன் போட்டான். அப்புறம் வழக்கம் போல பஸ்ஸை ஃபாலோ பண்ணி எங்க ஊருக்கு வந்தோம். வந்த உடனே நம்ம மெக்கானிக்கிட்டே சொல்லி சைலன்சர் ஆல்டர் பண்ணினான்.


அடுத்த நாள் வழக்கம் போல பஸ்ஸை ஃபாலோ பண்ணிப் போய் கச்சேரிமேட்டுல அந்தப் பொண்ணுகிட்டே பேசி இருக்கான். நான் இந்த வண்டியை வாங்கிட்டேன், வா உன்னை ஸ்கூல்ல டிராப் பண்றேன்னு சொல்லிருக்கான். அதற்கு அந்தப் பொண்ணு இது நாகாவோட வண்டி தானே? அவரு வரலையா? அவங்கள கேட்டதா சொல்லுங்க அண்ணேன்னு சொல்லிட்டு ஓடிடுச்சு. அன்னைக்கு நைட்டுத் தான் பீரையும் பிராந்தியையும் மிக்ஸ் பண்ணி அடிச்சா போதை தலைக்கேறும்னு தெரிஞ்சுகிட்டோம்.

--தொடரும்

Tuesday, December 7, 2010

டாகுடர் விஜய்க்கு சில தேர்தல் டிப்ஸ்கள்

 நமது இளைய தலவலி தளபதி டாகுடர் விஜய் கூடிய விரைவில் தனிக்கட்சி தொடங்கி ஆட்சியைப் பிடிக்கும் எண்ணத்தில் இருப்பதாக செய்திகள் வருகின்றன. அதற்காக அவர் நடிக்க இருந்த 3 இடியட்ஸ் படத்தைக் கூட கைவிட்டு விட்டதாக சொல்லப்படுகிறது. எனவே அவர் கட்சி தொடங்குவதற்கும் தேர்தலில் போட்டியிடுவதற்கும் நம்மாலான சில டிப்ஸ்கள்:

தமிழ் நாட்டில் பெரும்பாலான கட்சிகளின் பெயர்கள் ”கழகம்” என முடிகின்றன. நமது டாகுடர் தான் எதையும் வித்தியாசமாய் செய்பவராச்சே, அதனால் அவருடைய கட்சியின் பெயர் "கலகம்" என முடியுமாறு வைத்துக் கொள்ளலாம். SAC முன்னேற்றக் கலகம், ஷோபா முன்னேற்றக் கலகம், டாகுடர் இளைய தலைவலி திராவிட முற்போக்குக் கலகம், சங்கீதா முற்போக்கு கலகம், இன்னும் இதுபோன்ற பெயர்கள் நிறைய நம்ம கிட்டே இருக்கு.

கட்சியின்  சின்னமாக கரப்பான்பூச்சி ஸ்ப்ரே, குருவி, வில்லு, சுறா போன்றவற்றில் ஏதாவது ஒன்றை வைத்துக்கொள்ளலாம்.

யாருடன் கூட்டணி வைப்பது என முடிவு செய்துவிட்டார் நம்ம டாகுடர் விஜய். அவர் ஒருமுறை முடிவு செஞ்சுட்டா அவர் பேச்சை அவரே கேட்க மாட்டாராம். இருந்தாலும், ல.தி.மு.க விஜய டிஆர், சுப்பிரமணியன் சாமி, கார்த்திக், சரத்குமார் போன்ற பெரிய(?) தலைவர்களுடன் கூட்டணி வைத்தால் எப்படியும் இருநூறு இடங்களில் போட்டியிடலாம்.

இப்போது அரசியலுக்கு வருபவர்கள் எல்லோரும் முதலமைச்சர் ஆசையுடன்தான் வருகின்றனர் என நமது தலைவர்(?) முதலமைச்சர் வேதனைப்படுகிறார். எனவே நமது டாகுடர் வருங்கால பிரதமர் அல்லது ஜனாதிபதி அல்லது அமெரிக்கா அதிபர் போன்ற ஆசையுடன் அரசியலுக்கு வருவதாக அறிவிக்கலாம். இதனால் தலைவரும் சந்தோசப்படுவார். (அவரது வாரிசுகளும் டாகுடர் படங்களை வாங்கி வெளியிட்டு தமிழ்நாட்டு மக்களை கொல்வார்கள்.)

இளைஞர் காங்கிரசில் சேர தகுதியில்லை என்று நம்ம டாகுடரை சொன்ன இத்தாலியின் விடிவெள்ளி ராகுலை நமது டாகுடர் கட்சியில் முதியோர் அணியில் கூட சேர அவருக்கு தகுதியில்லை என கலாய்க்கலாம். (அப்படியாவது டாகுடர் இளைஞரா காட்டலாம்)

சென்னையில் இருக்கும் ரவுடிகளை அழிக்கும் பணியில் அதிக நாள் இருக்கும் நமது டாகுடர் விஜய், ஆட்சிக்கு வந்தால் சென்னையில் இருக்கும்
ரவுடிகளை மட்டுமல்ல இந்தியாவில் இருக்கும் அனைத்து ரவுடிகளையும் அழிப்பேன் என கேப்டனுக்கு சவால் விடலாம். (கேப்டன் தீவிரவாதிகளை பிடிக்க பாகிஸ்தான் வரைக்கும் போறாரு. நம்ம டாகுடர் ரவுடிகளைப் பிடிக்க பீகார் வரைக்கும் கூட போகமாட்டாரா என்ன?)


"சைலன்ஸ்" இந்த சொல்லை வருங்காலத்தில் பாடத்திட்டத்தில் வைப்பேன் என அறிக்கை விடலாம். இதனால் குழந்தைகள் ஓட்டு கிடைக்கும். (ஆனா, அவங்க ஓட்டுப் போட முடியாதே?)

பனிரெண்டாம் வகுப்புத் தேர்வை பலமுறை எழுதி பெயிலாகிவிட்டு பிள்ளையாரிடம் சண்டை போடும் மாணவர்களுக்கு போலிஸ் வேலை தருவதாக சொல்லலாம். (டாகுடர் படத்தைப் பார்த்தவன் எப்படி பாசாவான்?)

சிங்கு போல வேஷமிட்டு கடத்தல் செய்யும் ரசிகர்களுக்கு கடற்படையில் வேலை வாங்கி தருவதாக சொல்லலாம். (அப்பவாவது வடக்கே நம்ம டாகுடரை மதிப்பாங்களா?)

ரேசன் கடைகளில் அரிசி, பருப்புடன் டாகுடரு பட DVDகளை இலவசமாத் தருவதாக உறுதியளிக்கலாம். (அப்புறம் எவனும் ரேஷன் கடைக்கே வரமாட்டான்ல)

தேர்தல் சமயத்தில் சன் டிவி, கே டிவி போன்ற டிவிகளில் நமது டாகுடர் படங்களை போடக்கூடாது என கோர்ட்டில் மனு செய்யலாம். (அப்படி போட்டா அப்புறம் எவனும் ஓட்டுப் போட மாட்டான்)

ஓட்டுப் போடவில்லை என்றால் இந்த மாதிரி (காவலன்) ட்ரைலர் வெளியிட்டு அனைவரையும் தமிழ்நாட்டை விட்டே துரத்துவேன் என சவால் விடலாம். (அவர் படத்தைப் பார்த்தவர்களுக்கு வாய்க்கரிசி அவரே இலவசமாக கொடுக்கிறார்)


கடைசியாய்

இனிமேல் "என் வாழ்க்கை முழுவதும் படங்களில் நடிக்க மாட்டேன்" என டாகுடர் இளைய தலைவலி தளபதி விஜய் அறிவிக்கலாம்.

                

Monday, November 15, 2010

திருப்பூர் பனியனும் ஈரோடு மஞ்சள் மார்க்கெட்டும்

            தீபாவளிக்கு ஊருக்கு செல்வதற்காக அந்த புதன் கிழமையன்று அவசர அவசரமாய் அலுவலகத்தில் இருந்து கிளம்பிக்  கொண்டிருந்தேன். அப்போது எதிரே வந்தான் என்னோடு பணியாற்றும் நண்பன்.

             "மச்சி ஒரு வாரம் லீவ் போட்டுட்டு ஊருக்கு போறே, எனக்காக ஒரு ஹெல்ப் பண்ண முடியுமா?" என்றான். "கண்டிப்பா பன்றேன் மச்சி" என்றேன் அவனிடம் வில்லங்கத்தை வாங்குது தெரியாமல். "உங்க ஊருல இருந்து திருப்பூர் பக்கம் தானே, அப்படியே எனக்கு ஒரு நாலு செட் T - ஷர்ட்  எடுத்துட்டு வந்துடு" என்றான். அவன் கிருஷ்ணகிரி பக்கம் அதனால் திருப்பூர் என்றாலே T - ஷர்ட் என நினைத்து விட்டான் போலும்.



                    மச்சி திருப்பூர்ல நல்ல T - ஷர்ட் எல்லாம் கிடைக்காதுடா, நல்ல T - ஷர்ட் எல்லாம் எக்ஸ்போர்ட் பண்ணிடுவாங்க, எப்படி ஊட்டில வெள்ளை உருளைக் கிழங்குகளை எக்ஸ்போர்ட் பண்ணிட்டு நமக்கு மோசமானதை கொடுக்கிறார்களோ அதுபோல என்று  கம்யூனிசம் பேசினேன் அவனிடம். "வாங்கி வர காசில்லனு சொல்லு" என்று முறைத்தபடி சென்றான். "திருப்பூர் போனா கண்டிப்பா வாங்கிட்டு வரேன்" என்று அவனிடம் சொல்லிவிட்டு வெளியே வந்தேன்.

                  எதிரே இன்னொரு நண்பன் வந்தான். இவன் சென்னையில் செட்டில் ஆனவன். "மச்சி  தீபாவளிய நல்லா என்ஜாய் பண்ணிட்டு வரும் போது வீட்டுலே இருந்து ரெண்டு கிலோ மஞ்சள் கொண்டு வாடா" என்றான். T - ஷர்ட் வாங்குவதற்கு இது எவ்வளவோ பரவாயில்லை என நினைத்துக் கொண்டேன் மஞ்சளின் மகிமை தெரியாமல். அடித்து பிடித்து சென்ட்ரல் சென்று கோச் தேடி ஏறி உட்காரவும் ட்ரைன் கிளம்பவும் சரியாக இருந்தது.

                 அது திருவனந்தபுரம் மெயில். இந்த ட்ரைன் தமிழர்களுக்காக இயக்கப் படுவதாக தெரியவில்லை. ஏனென்றால் சேலம், ஈரோடுக்கு அடுத்து பாலக்காட்டில் தான் நிற்குமாம். திருப்பூர், கோயம்புத்தூர் ஸ்டேஷன்களில் நிற்காதாம். நள்ளிரவு 1 .30 மணிக்கு ஈரோட்டில் இறங்கி 2 .30 க்கு வீடு வந்தோம் நானும் எனது தம்பியும்.

               மறுநாள் காலையில் நானும் தம்பியும் அப்பா, அம்மாவுடன்  கூடத்தில் அமர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தோம். திருப்பூர் பனியன் கம்பனிகளின் வரவால் தோட்ட வேலை செய்ய ஆட்கள் கிடைப்பதில்லை என சொன்னார்கள். மேலும் அரசின் நூறு நாள் வேலை வாய்ப்புத் திட்டத்தால் இருந்த மிச்ச ஆட்களும் அங்கு சென்று விடுவதால் விவசாயமே செய்ய முடியவில்லை என்றார்கள். "தோட்டத்துக்கு வந்தால் வேலை செய்யணும் ஆனா நூறு  நாள் வேலைக்கு  போனால் வேலை செய்யத் தேவை இல்லை கமிசன் போக தொண்ணூறு ரூபாய் கிடைக்கும் அதனால யாரும் வர்றதில்லை" என்றார் அப்பா.


               திருப்பூர் என்றதும் நண்பன் சொன்ன T - ஷர்ட் ஞாபகம் வந்தது. நண்பன் கேட்டதை அம்மாவிடம் சொன்னேன். "தீபாவளி சமயம் என்பதால் கூட்டம் அதிகமாக இருக்கும், தீபாவளி முடிஞ்சு போய் எடுத்துக்கோ" என்றார் அம்மா. "இன்னொரு நண்பனுக்கு மஞ்சள் ரெண்டு கிலோ வேணும் அதையும் எடுத்து வைங்க" என்றேன். "மஞ்சள் ஒரு கிலோ 150 - 200 ரூபாய்க்கு போகுது, ஒரு சட்டை (குவிண்டால்) மஞ்சள் பதினஞ்சாயிரம் தெரியுமா?" என்றார் அப்பா. "பதினஞ்சாயிரமா??" என கோரஸாக கேட்டோம் நானும் தம்பியும். எனக்கு தெரிந்து எட்டாயிரம் வரை விற்றது ஞாபகம் இருக்கிறது. ஒரு ஆறு ஏழு மாசமாகவே மஞ்சள் பத்தாயிரத்திற்கு மேல விற்கிறது  என்று சொன்னார்கள்.

               "ஆளும் கெடைக்கிறது இல்ல, நீங்க ரெண்டு பேரும் இதுவரைக்கும் வீட்டுக்கு  கொடுத்த பணத்துல ஒரு ஜோடி காளை கூட வாங்க முடியல. அதனால அடுத்த வருஷம் இன்னும் ரெண்டு ஏக்கர் சேர்த்து மஞ்சள் போடுறேன். ரெண்டு பேரும் அதைய பார்த்துக்கங்க, அதுவே போதும்" என்றார் அப்பா.
                

Tuesday, November 2, 2010

தீப ஒளி திருநாள் வாழ்த்துக்கள்!!

'தங்கத் தாய்',

'இத்தாலி கண்ட இதய தெய்வம்',


அன்னை சோனியா காந்தியின்
 
நல்லாட்சியில்

மன்னிக்கவும் நல்லாசியுடனும் 

தானைத் தலைவர்,

எங்கள் சிங்கம்  கொலம்பியாவின் விடிவெள்ளி

 இந்தியாவின் நம்பிக்கை நட்சத்திரம் 

வருங்கால பிரதம மந்திரி ராகுல் காந்தியின் உதவியுடனும்

நடக்கும் முன்னாள் பொருளாதார மேதை 

மன்மோகன் சிங்கின் ஆட்சியில், 
 
பசியும் பிணியும் நீங்கி அனைவரும்

 
கோடீஸ்வரர்களாகவும் லட்சாதிபதிகளாகவும் உள்ள இந்தியாவில், 

 
செம்மொழிகண்ட எங்கள் தலைவன் 

 
எங்கள் வாழும் தமிழ் அவரின் நல்லாட்சியாலும்


 
 
நாளைய உதய சூரியன் எங்கள் தளபதியின் சீரிய முயற்சியாலும்
 
 அண்ணனின் அயராத உழைப்பாலும்

 
சிறப்புடன் வாழும் அனைத்து தமிழர்களுக்கும்(??)

 
 எனது இனிய தீப ஒளி திருநாள் வாழ்த்துக்கள்!!!